يادم هست در سال 1368 به اتفاق خانواده براي بازديد از غار ايوب عازم منطقه دهج شديم . در آن سال از راه ارتباطي ٬ برق ٬ آب وابتدائي ترين امكانات اوليه خبري نبود . بالا رفتن از دامنه كوه براي رسيدن به دهانه غار كار بسيار مشكل و خطر ناكي بود . اما چون براي اولين بار به اين محل رفته بودم عشق ديدن غار مانع از ديدن و احساس اين كمبودها مي شد . از آن زمان تا تير ماه 88فرصت رفتن به غار ايوب را پيدا نكردم . اما در تيرماه امسال براي معرفي يكي از جاذبه هاي گردشگري شهرمان به مهماناني كه از استان تهران مهمان ما بودند  پس از بيست سال عازم غار ايوب شديم . پس از عبور از روستاهاي مختلف به دامنه كوهي رسيديم كه دهانه غار ايوب در بالاي آن خودنمائي مي كرد .

ازماشين كه پياده شديم به دنبال جايي مي گشتيم تا تا بچه ها و زنها را در آنجا مستقر كنيم  اما به هرطرف كه نگاه مي كرديم نه از سايه درخت خبري بود نه از سكويي نه از آب و .......

در يك لحظه فكر كردم كه همان بيست  سال پيش است . اما ديدن اتاقكي كه حكايت از سرويس هاي بهداشتي داشت من را متوجه كرد كه اندک تغییراتی حاصل شده

 به نا چار به زير سايه سنگي خزيديم تا بچه ها  و زنها بتوانند در مدت يكي دوساعت كه عازم كو.ه مي شديم در آنجا استراحت كنند و از گزند آفتاب در امان باشند  . پشيمان از اينكه چقدر براي مهمانان خود خالي بسته بودم به ياد حرفهاي مسئولين شهرستان افتادم ٬  با انتقال برخي از شعارهاي  و وعده هاي آنها كه در آينده چنين مي شود و چنان مي شود و از همين پائين پس از استراحت در مجتمع تفريحي غار ايوب با تله كابين عازم دهانه غار مي شويد و ... مهمانان را تا حدودي قانع كرديم كه در استان كرمان هم از این  كارها  مي شود و... سرانجام  عازم كوه شديم پيدا كردن راه عبور دشوار بود از تابلو و هيچ رهنماي ديگري خبري نبود با رديابي افرادي كه به صورت پراكنده عازم كوه بودند ماهم راه افتاديم .

چشمتان روز بعد نبيند . كمي كه بالا رفتيم متوجه شديم نه راه پيش داريم نه راه پس . از پله كه خبري نبود حتي همان راه طبيعي نيز تخريب و از بين رفته بود . عده اي هم در بين راه سرگردان بدنبا ل راه باريكي بودند كه مردم را راحت تر  به بالا هدايت مي كرد . زنهاي بسياری با بچه بغل غافل از شرايط سخت صعود  به کوه زده بودند و در بين راه مانده بودند .  جوانان سعي مي كردند به افراد سالمند و میانسال  كمك كنند تا خود را به بالاي كوه بكشانند . سنگهايي كه از زير پاي صعود كنندگان رها مي شد جان افراد پائين تر را تهديد مي كرد . سرانجام با هزار بدبختي به دهانه غار رسيديم . ديدن دهانه غار و آن شكوه وعظمت خستگي را از تن مهمانان بدر كرد .به راستي اگر مي خواستي ارتفاع دهانه غار را ببينيد كلاه از سرتان مي افتاد . تنها غار آذرين جهان با دهانه چند صد متري ٬ قنديل هاي بجاي مانده در داخل غار و نسيم خنك خستگي را تا حدودي از تنمان دور كرد به راستي جاي خالي يك چايخانه سنتي در آن بالا احساس مي شد . پس از كمي استراحت از دهانه غار به سوي زيارتگاه كه جاي پاي ايوب پيامبر است حركت كرديم راه باريكي كه در نقاط مرتفع آن تعداد محدودي پله با نرده وجود داشت . كه فقط جوابگوي تعداد كمي از گردشگران بود . و مشكلات بسياري كه در اين مبحث نمي گنجد .

اما براستي چرا پس از گذشت بيست سال كار قابل ملاحظه اي انجام نشده است .

از بيست سال پيش تاكنون فرمانداران ٬ نمايندگان . و مسئولين بسياري آمدند و رفتند اما چرا هيچ كدام كاري نكردند . بدنبال علل و عوامل كوتاهي مسئولين شهرستان واستان نسيستم اما اگر با همين بودجه اندك و يا حتي كمك هاي مردمي در اين بيست سال عزم و اراده اي وجود داشت مي توانستيم كارهاي بسياري انجام دهيم .

اگر در مدت بيست سال به ازاي هرماه  فقط یک  پله ساخته بوديم هم اكنون 240 پله احداث كرده بوديم .

اگر به ازاي هرسال تنها  6 سكوي 4*3 در دامنه كوه احداث كرده بوديم هم اكنون 120 خانوار مي توانستند از آنها استفاده كنند .

اگر دراين 20 سال در  هر سال به مناسبت روز درختكاري تنها فقط 10  اصله درخت كاشته بوديم هم اكنون ۶۰۰ متر مربع فضاي سبز داشتيم .

اگر در اين 20 سال تنها سالی  يك تابلو جهت راهنماي مسافران در راههاي ورودي و دامنه كوه نصب كرده بوديم هم اكنون 20 تابلو نصب شده بود .

اگر در اين 20 سال هر سال يك تير برق اداره برق نصب كرده بود الان كوه ايوب برق داشت .

اگر در اين 20 سال مسئولين اداره آب روستايي  سالي يكبار مسئله كمبود آب دهج و غار ايوب را در جلسات خود مطرح كرده بودن هم اكنون فكري به حال آب اين منطقه شده بود .

اگر پس از گذشت 20 سال هم اكنون هم مسئولين ميراث فرهنگي و گردشگري استان كرمان قبول مي كردند شهربابك هم يكي از شهر هاي استان كرمان است شايد بودجه اي به اين امر اختصاص مي دادند .

اگر پس از گذشت 20 سال هم اكنون هم عزم و اراده ای  جدي در مسئولين پيدا مي شد ٬ بسياري از كمبود هاي را مي توان  در مدت کوتاهی برطرف كرد .

و سرانجام اگر راه ارتباطي غار ايوب كه هم اكنون درحال  احداث مي باشد آسفالت شود . و مسئولين با فراهم ساختن بسترهاي  اوليه خصوصا ً تامين  آب و برق  امكان حضور سرمايه گذاران بخش خصوصي را فراهم آورند احداث مجتمع تفريحي و تله كابين هم هم دور از ذهن نخواهد بود .